Wojsko Królestwa Polskiego (kongresowe

Wojsko Królestwa Polskiego (kongresowego)

Znani mi historycy zajmujący się Wojskiem Królestwa Polskiego (Kongresowego) skupiają się na Postaniu Listopadowym. Natomiast z genealogicznego punktu widzenia interesująca jest dyslokacja i zmiany osobowe w latach 1815-1830. Do celów poszukiwań przodków postaram się zgromadzić tu informacje przydatne genealogom.

Miejsca zboru poszczególnych oddziałów poracających z niewoli lub obcej służby według organizacji przed 1812 rokiem (rozkaz 13 czerwca 1814):
Warszawa – komendant Generał brygady Potocki – Sztab główny, administracja, artyleria, inżynierów, pociągów, weteranów.
Kraków – Pułkownik Cedrowski – Pułki piechoty 1-szy i 12-ty, jazdy 1-szy i 12-ty oraz krakusy.
Poznań – Generał brygady Umiński – Pułki piechoty 2-gi, 10-ty i 13-ty, jazdy 2-gi, 10-ty i 13-ty.
Kalisz – Major Glazer – Pułki piechoty 3-ci i 14-ty, jazdy 3-ci i 14-ty, legie włoska, reńska i nadwiślańska piesza i konna.
Lublin – Pułkownik Żymirski – Pułki piechoty 5-ty i 16-ty, jazdy 5-ty i 16-ty.
Płock – Pułkownik Hornowski – Pułki piechoty 8-my, 19-ty i 22-gi, jazdy 8-my i 19-ty, oraz strzelcy konni litewscy.
Łomża – Szef szwadronu Osipowski – Pułki piechoty 9-ty, 11-ty i 20-ty, jazdy 9-ty, 11-ty i 20-ty i strzelcy piesi litewscy.
Bydgoszcz – Pułkownik Nowicki – Pułki piechoty 7-my i 18-ty, jazdy 7-my i 18-ty, gwardia polska i litewska i wojskowi powracający ze służby obcej.
Radom – Pułkownik Blumer – Pułk piechoty 4-ty i 15-ty, jazdy 4-ty i 15-ty.
Siedlce – Pułkownik Piotrowski – Pułki piechoty 6-ty, 17-ty i 21-szy, jazdy 6-ty, 17-ty i 21-szy.
Żandarmeria i pospolite ruszenie do swoich właściwych departamentów.

Stan wojska na 17 sierpnia 1814 roku to 28,427 osób. Książę Konstanty nie był zainteresowany zatrzymaniem w armii doświadczonych żołnierzy i doprowadził do znacznej liczby dymisji. Wielu weteranom nie zapewnił żadnego utrzymania. Między 22 lipca a 1 listopada 1814 roku szeregi opuściło między innymi 50 kapitanów, 63 poruczników i 45 podporuczników. Z innego zestawienia wynika, że między innymi „nie pomieszczono” 137 podporuczników piechoty, 198 podporuczników piechoty, 127 poruczników piechoty i 131 poruczników jazdy.

28 listopada 1815 zostały wyznaczone zakłady (miejsca formowania i organizowania) pułków:
1 liniowy – Łomża i Płock
2 liniowy – Płock i Kalisz
3 liniowy – Siedlce
4 liniowy – Lublin
5 liniowy – Lublin i Radom
6 liniowy – Radom
7 liniowy – Radom i Kraków
8 liniowy – Kalisz
1 strzelców pieszych – Łomża i Płock
2 strzelców pieszych – Warszawa
3 strzelców pieszych – Warszawa i Siedlce
4 strzelców pieszych – Kraków i Kalisz

W roku 1830 była następująca dyslokacja piechoty
Pułk 1-y liniowy: sztab i batalion 1-szy Mszczonów, 2-gi Tarczyn, 2 kompanie wyborcze Warszawa (koszary Aleksandryjskie)
Pułk 2-gi liniowy: Sztab i batalion 1-szy Końskie, 2-gi Opoczno, 2 kompanie wyborcze Warszawa (Pociejowo)
Pułk 3-ci liniowy: sztab i batalion 1-szy Lublin, 2-gi Bełżyce, 2 kompanie wyborcze Warszawa (koszary Aleksandryjskie)
Pułk 4-ty liniowy: Warszawa (koszary w pałacu Sapeżyńskim przy ulicy Zakroczymskiej)
Pułk 5-ty liniowy: Radom, 2 kompanie wyborcze Warszawa
Pułk 6-ty liniowy: sztab i batalion 1-szy Rawa, 2-gi Jerzewo (Mazowieckie), 2 kompanie wyborcze Warszawa (koszary ordynackie)
Pułk 7-my liniowy: sztab i batalion 1-szy Lublin, 2-gi Markuszowo, 2 kompanie wyborcze Warszawa (koszary Aleksandryjskie)
Pułk 8-my liniowy: sztab i batalion 2-gi Pułtusk, 2-gi Serock, 2 kompanie wyborcze Warszawa (u Marcinkanek przy ulicy Piwnej)

Pułk 1-y strzelców pieszych: Sztab Sochaczew, batalion 1-y Iłów, batalion 2-gi Trojanów, kompanie karabinierski Warszawa (koszary ordynackie)
Pułk 2-gi strzelców pieszych: Sztab Zamość, batalion 1-y Komarów, batalion 2-gi Tarnogóra (Lubelskie)
Pułk 3-ci strzelców pieszych: Płock, kompanie karabinierski Warszawa (koszary ordynackie)
Pułk 4-ty strzelców pieszych: Sztab Zamość, batalion 1-y Skierbiszew, batalion 2-gi Grabowiec (Lubelskie)

Na podstawie Wojsko polskie : Królestwo Polskie : 1815-1830 Bronisław Gembarzewski oraz
Armja Królestwa Polskiego (1815-1830) Wacław Tokarz

Wojsko Królestwa Polskiego (kongresowe